Kud svi Turci tu i mali Mujo

Za razliku od banjalučkih “navijača”, te nekih manje poznatih provincijskih i popularnih sarajevskih sportskih Internet portala, navijači FK Sloboda Tuzla na ljudski su način odali počast mučki ubijenom navijaču beogradske Crvene Zvezde, Marku Ivkoviću iz Zemuna.

navijaci slobode RIP Marko Ivkovic

Ljudskost i solidarnost ispred šovinizma i tribalizma: “Fukare”, navijači FK Sloboda Tuzla, odali su počast navijaču Crvene Zvezde ubijenom u Istambulu (Foto: Tuzlanski.ba)

 

Kada se neki dan desilo mučko ubistvo mladog navijača Crvene Zvezde u Istambulu, neki bh. mediji, uglavnom Internet portali, su se, vidi čuda, priklonili “našim” i svrstali na “domaću” stranu ;-P

Iako dvije države, turska i srpska, nisu bile u tako bliskim, prijateljskim i iznimno razvijenim odnosima još od vremna Berlinskog Kongresa 1878 – kada je Turska od evropskih sila, a kao ustupak za svoje povlačenje sa ovog dijela Balkana, tražila da se teritorij Bosne i Hercegovine skupa sa Sandžakom ustupi i inkorporira u državu njihovog najbliskijeg saveznika, Srbiju, uz objašnjenje da je to njen, srpski, “historijski” teritorij – turski i srpski huligani-navijači, odgojeni na različitim destruktivnim ideologijama, velikosrpskom nacionalizmu i Islamofobiji, odnosno, na neo-Osmanskom imperijalizmu, danas su, pak, zakleti neprijatelji.
Doduše, Ivica Dačić i kadar iz njegove, odnosno Miloševićeve, Socijalističke Partije Srbije, ni dan-danas ne prestaje ponavljati mit o srpsko-otomanskom/turskom neprijateljstvu, omiljen i studiozno pripreman i propagiran od strane tadašnjeg establišmenta Srpske Akademije Nauka i Umjetnosti u službi režima Slobodana Milošević, i pripremi agresije na Bosnu i Hercegovinu, i pogotovo za vrijeme njenog trajnja,

Međutim, pošto jeznična barijera onemogućava srpski i turski ološ u online razračunavanju, tu su se našli pojedini bh. provincijski portali, i neki sarajevski koji s njima djele provincijalizam kao vrijednost, da brane čast Turske i Turaka od srpskih “zlotvora”, odnosno od srbijanske frustrirane dječurlije, balavurdije koja u nedostatku školiskih obaveza po Internetu povrača svoje pokvarene misli i loše “provareno” vaspitanje i ukisli kućni odgoj.

A kada je u Beogradu mučki ubijen francuski navijač, Bris Taton, u bosanskohercegovačkim medijima se nadugačko-i-naširoko razglabalo o svemu što nevalja ili se mislilo da ne valja u srpskom društvu, a pogotovo u fudbalu: u savezu, medijima, javnosti i naravno među navijačima, odnsono, huliganima.
I dan-danas, nakon toliko vremena, na našim Internet portalima se spoemne to mučko ubistvo, kao i manifestacija nacionalističkog i vjerskog ludila i fašizma srpskih “navijača” na San Siru u Italiji, uz sve moguće i nemoguće kritike usmjerene na srpski fudbal i srbijansko društvo generalno.
Fakat ne znam da li su francuzi, familija i prijatelji, oprostili srpskim navijačima ubistvo Brisa Tatona na beogradskoj ulici, ali sigurno mogu tvrditi da mnogi bosanci i hercegovci nisu, te da se i danas rado stavljaju u ulogu francuskih advokata.

Baš kao što se sad stavljaju u ulogu turskih advokata, i bez imalo srama, vjerovatno i bez pameti, pravdaju i brane postupak ubica Marka Ivkovića. Pružila im se prilika da se stave u zaštitu “naših”, koji su, da je bilo do njih, te daleke 1878 zamalo za nas isposlovali budućnost u kojoj bi se svi mi danas dozivali sa “brate Srbine”.
Sama vijest o mučkom ubistvu momka iz Zemuna je uredno prenesena i u našim medijima (mislim fakat našim, bosnakim), ali za razliku od načina na koji je propračeno ubistvo francuza u Beogradu, ovaj put se nisu mogle čitati duboke analize turskog društva, nacionalizma, patriotizma, organizovanog huliganizma i svega ostalog što ne valja, a uvuklo se u turski sport, odnosno košarku.
Ovaj put se ne čuju ni preijedlozi za kažnjavanje turskoe košarke, kao što je bilo moguće čitati prijedloge za kažnjavanje srpskog fudbala – a predlagale su se uglavnom najoštrije, čak drakonske kazne, poput suspenzije saveza, stadiona, klubova, reprezentacije, izbacivanje iz UEFA i FIFA, itd.

Istovremeno, u Banjaluci i drugim gradovima Republike Srpske, “navijači” se solidarišu sa navijačima Crvene Zvezde, pozivajuči na osvetu i rat. Šovinisti i Islamofobi iz naše “kuće” i komšiluka smatraju da se ne treba ići u Tursku da bi se osvetilo Markovo ubistvo, jer Bosna i Sandžak su puni “Turaka”.
Mnogi Internet “ratnici” pozivaju na krstaški/križarski pohod, doduše na lokalnom nivou, jer da bi se osvetili Arapima i Turcima, logično je l’ te, ne morate ići dalje od BiH, Sandžaka, Kosova.
Najmanje je ovim “braniocima Evrope od Islama, Turaka i Arapa” žao Marka Ivkovića, koji je imao samo 25 godina, i čije tjelo sad još samo čeka smrznuta glina. Njima je stalo do “Srpstva” i “Hrišćanstva”, a pošto se “solidarišu” i mnogi ponosni i veliki Hrvati, do “Hrvatstva” i “Kršćanstva”.

Čitajući “branioce” Bošnjaštva, Srpstva i Hrvatstva, ovih dana, reklo bi se da se ubistvo u Istambulu tamo desilo, ustvari, sasvim slučajno, jer je mjesto zločina, ono stvarno, negdje ovdje, u “našim” krajevima.
Depresivna činjenica je da ova naša mržnja ne samo da opstaje nego i raste – djeca nam danas u BiH odrastu a da kroz čitavo djetinstvo nisu ni vidjeli a kamo li upoznali vršnjaka druge etničke i/ili vjerske pripadnosti, što se nikad prije nije moglo desiti i što je zastrašujuće za tradicionalno multietničko društvo, koje je opstajalo u relativnom poštovanju i prosperiralo 1000 godina, i što je apsolutno pogubno za opstanak države u granicama za koje smo čak bili prisiljeni ratovati.
Elem, rat nije završen u glavama mnogih Balkanaca, ali, jebo te, nekad stvarno poprimi bizarne forme, što najbolje ilustruje članak na nekakvom opskurnom Internet portalu Novi.ba, povodom Ivkovićevog ubistva i naknadnih medijskih analiza i komentara, a koji je Sport.ba kao kakav smetljar pokupio i prenio svojim čitaocima. Upravo je taj članak, ustvari, bio poticaj i poslužio kao inspiracija za ovaj post.

“Patrioti”, “branioci časti”, nacionalisti, huligani, iz Srbije, Turske, i svi ovdašnji, domaći, koji im želite biti advokati, daleko vam kuća !
Isto važi i za one iz Hrvatske, Makedonije, Albanije, Grčke, … nosite se u tri lijepe.

Tuzlanskim “Fukarama”, dotle, svaka čast !!!

Mi “Turci” i “braća” Srbi

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s